Gładzie najczęściej wykorzystujemy podczas wykańczania nowego domu oraz wszelkich prac remontowych. Dzięki nim sprawnie i niskim kosztem możemy uzyskać równe podłoże do malowania. W przeciwieństwie do tynków cementowych i cementowo-wapiennych, które nie mają tak idealnie gładkiej powierzchni – ich faktura jest naturalnie chropowata. Dlatego jeśli wolimy mieć gładkie ściany, przed malowaniem powinniśmy wyrównać je cienką warstwą gładzi gipsowej. Od dokładności wykonania i wprawy zależy wygląd końcowy naszej ściany.

Do czego przyda się gładź

Z gipsowej gładzi uzyskamy około dwóch, trzech milimetrów warstwy wyrównującej tynk cementowy, cementowo-wapienny, wapienny i gipsowy. Można nią również wykańczać powierzchnię płyt gipsowo-kartonowych, gipsowo-włóknowych lub włóknowo-cementowych. Jednak inwestorzy najczęściej decydują się na samo wypełnienie spoin między takimi płytami. Jeśli cała powierzchnia podłoża jest równa i niezniszczona, w takim przypadku – gładź może zastąpić tynk. Takie kryterium spełniają prefabrykowane ściany z betonu albo keramzytobetonu oraz silikatowe ściany murowane na pełną spoinę.

Rodzaje gładzi gipsowych

 Gładzie zwykłe

To suche mieszanki wymagające rozrobienia z odpowiednią ilością wody. Po przygotowaniu mają postać gęstoplastycznej masy, którą należy wykorzystać w ciągu godziny. Jest to wystarczający czas, pozwalający na dokładne wygładzenie powierzchni. Gładzie nanosi się warstwą o grubości od jednego do trzech milimetrów. Na rynku możemy znaleźć gładzie do nakładania jedną warstwą lub kilkoma – w 20-minutowych odstępach (metodą “mokre na mokre”). Niektóre gładzie można nakładać na mokro, bez późniejszych poprawek w postaci szlifowania. Jest to wygodne rozwiązanie, ponieważ eliminuje uciążliwe pylenie, dzięki czemu po pracy nie czeka nas gruntowne sprzątanie.

Gładzie białe

Posiadają charakterystyczną wyjątkowo biała barwą. Spowodowane jest to sposobem ich produkowania z gipsu alabastrowego. Dzięki tym śnieżnobiałym gładziom malowanie ścian na biało lub w jakimkolwiek jasnym kolorze pozwala na znacznie mniejsze zużycie farby. Wystarczy nanieść zaledwie jedną jej warstwę, by poprzedni kolor nie przebijał podłoża.

 Gipsowe masy szpachlowe

Są to zaprawy przeznaczone do wykańczania złączeń między płytami g-k. Nadają się także do wygładzania ścian, ponieważ można nimi pozbyć się nierówności na powierzchni do 5 mm. W odróżnieniu do gładzi nanosi się je warstwami. Standardowe masy szpachlowe są tańsze od gładzi, ale wzbogacone mikrowłóknami kosztują już nawet dwa lub trzy razy więcej.

Jak rozmieścić na ścianie płytki ceramiczne, aby efekt był doskonały? Wbrew pozorom nie jest to takie proste…

Na początku dopasowujemy rodzaj płytki do charakteru pomieszczenia. Na przykład ściany w łazience i w kuchni, powinny zostać wyłożone glazurą szkliwioną, która zabezpiecza przed ochlapaniem wodą bądź innymi zanieczyszczeniami. W bezpieczniejszych miejscach, możemy zastosować dekoracyjne płytki nieszkliwione. Najczęściej wybierane są duże płytki, jednak jeśli pomieszczenie posiada wiele załamań – lepszym rozwiązaniem będzie wybór mniejszych płytek.

UWAGA! Podczas zakupów należy pamiętać, aby kupić 10-15 % więcej płytek, niż wynika to z powierzchni, jaką zamierzamy nimi pokryć.

Płytki ścienne

Podstawowe zasady podczas układania płytek na ścianie:

1. Układanie płytek należy zacząć od góry, ponieważ wysokość glazury nie jest wielokrotnością całej płytki. W praktyce przycinanie i dopasowywanie płytek wykonujemy tuż przy podłodze (rysunek). Tak samo postępujemy, obudowując np. wannę. Jeśli wysokość glazury na ścianie może być dowolna, wtedy rozpoczynamy układanie od dołu (rysunek).

2. Przy ościeżnicy drzwi i obrzeżu wanny najlepiej od razu docinać płytki do odpowiedniego kształtu i wymiaru. Porywanie tych miejsc wąskimi paskami jest trudniejsze w obróbce i daję słabszą przyczepność.

3. Wycinając w płytce otwór potrzebnego kształtu, należy wykonać go w miejscu, aby przy cięciu w jak najmniejszym stopniu narazić płytkę na uszkodzenie.

4. Ściana o symetrycznie dociętych płytkach wygląda znacznie lepiej, dlatego należy układać je symetrycznie względem jej środka – aby skrajne płytki miały co najmniej połowę szerokości płytki.

5. Spoiny płytek ściennych i podłogowych o tym samym wymiarze – powinny się spotykać w jednym miejscu.

6. Układając płytki na załamaniach ścian i słupach, należy rozmieścić tak, aby całe płytki wypadały na narożnikach zewnętrznych, zaś docięte – w narożnikach wewnętrznych..

7. Układając płytki na powierzchniach maskujących przyłącza sanitarne czy liczniki wody, trzeba pamiętać o zachowaniu dostępu do obsługi i naprawy tych urządzeń. Podobnie w przypadku zabudowy wanny, gdzie powinien znaleźć się otwór, pozwalający swobodnie stanąć przy wannie – jednocześnie pozostawiając wolny dostęp do rur.

8. Ważne jest dokładne sprecyzowanie ile potrzebujemy metrów listew do wykańczania: narożników wewnętrznych i zewnętrznych, otworów drzwiowych, okiennych, półek itp. Listwy te ułatwiają układanie glazury, chronią krawędzie płytek przed wyszczerbieniem i maskują krawędzie już przycięte. Ich kolor dobieramy zazwyczaj do koloru fugi, a szerokość dopasowujemy do szerokości spoin.

9. Należy pamiętać o zaplanowaniu rozmieszczenia płytek dekoracyjnych, czyli tzw. dekorów. Jeśli chcemy zrobić z nich np. szlaczek ozdobny wzdłuż ściany lub obramowanie lustra – musimy dokładnie ustalić ich liczbę.

Malowanie ścian

Z technicznego punktu widzenia…

Przystępując do malowania ścian zawsze zaczynamy od sufitu, a właściwie od narożnika, w którym łączą się dwie ściany. Najwygodniejszym rozwiązaniem będzie mały pędzel (albo kątowy) lub wałek, który możemy wykorzystać też do nałożenia farby wokół lampy sufitowej. Sufit malujemy wałkiem zamocowanym na kiju teleskopowym – od okna cofając się w głąb pokoju. Za każdym razem nakładamy farbę na zachodzące brzegami na siebie kwadraty o powierzchni ok. 1 m2.

Pierwsza warstwa farby powinna być nakładana równolegle do ściany, przez którą “wchodzi” do wnętrza najwięcej światła, a druga prostopadle.

Podczas malowania ścian również obowiązuje zasada – najpierw zajmujemy się narożnikami i miejsca mi trudno dostępnymi (np. wnęki okienne i ściany za kaloryferami). Istotne jest ustalenie, czy kolor na jaki pomalowaliśmy sufit, ma schodzić na ściany – jeśli tak, to ile. Odpowiednią odległość należy odmierzyć wokół całego pokoju, zaznaczyć linią i zabezpieczyć taśmą malarską. Inaczej moglibyśmy zamalować gotowy pas. Duże powierzchnie najprościej będzie pomalować wałkiem, ponieważ użycie pędzla w tym przypadku wymaga więcej siły i doświadczenia. Niewprawiony malarz może pozostawić na ścianie ślady kolejnych pociągnięć w formie nieestetycznych zgrubień. Farbę nakłada się, rozprowadzając ją w dwóch kierunkach. Kolejną warstwę możemy nakładać dopiero wtedy, gdy pierwsza przeschnie. Informacje o częściowym i całkowitym czasie schnięcia znajdują się na opakowaniu każdej farby.